[PSE-Mission]1048. Underground [Calpurnia]

posted on 03 Jun 2013 22:32 by ngiiz13 in commu
 
 
 
 
 
 
 
 
Calpurnia Afarcross
 
Sector : Sariel [PCAD]
 
 
 
 
 
MISSION : 1048 Underground
 
by Cupid
 
 
  ในเช้าวันที่อากาศแสนเย็นสบาย ผู้คนส่วนใหญ่เริ่มออกจากบ้านเพื่อเริ่มต้นวันใหม่ของตัวเอง บ้างก็กำลังจะไปทำงาน เด็กหลายๆคนกำลังเดินทางไปโรงเรียน ทุกคนดูเร่งรีบแข่งกับเวลา ต่างจากหญิงสาวผู้หนึ่งที่เดินมองวิวสองข้างทางไปแบบไม่รีบร้อนนัก บางครั้งก็หยุดเล่นกับเหล่าสุนัขและแมวที่เจอตามสองข้างทา่ง นัยตาสีอ่อนฉายแววมีความสุขเมื่อได้ลูบฝ่ามือลงบนขนนุ่มของสัตว์เหล่านั้น บางทีก็เผลอปล่อยเวลาให้ผ่านเลยนานไปจนฉุกคิดได้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อไปทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายมา
 
          แม้ตอนนี้อยากจะนั่งเล่นกับสัตว์เลี้ยงขนนุ่มเหล่านี้ต่อไปเรื่อยๆ แต่ภาพเหตุการณ์เมื่อวานก็ย้อนเข้ามาในความคิดทำให้รู้ตัวว่าปล่อยเวลาผ่านไปแบบนี้คงไม่ดีแน่ เหตุการณ์เมื่อวาน......
 
          "แคลเปอร์เนีย เห็นป้ายประกาศภารกิจในบอร์ดหรือยัง" เพื่อนร่วมงานในหน่วยคนหนึ่งเดินเข้ามาถามในระหว่างที่เธอกำลังเตรียมอาหารไปให้พวกกริฟฟินอยู่
 
          "ยังเลยค่ะ ภารกิจจากใครเหรอคะ" แม้ก้มหน้าก้มตากับการกะปริมาณอาหารอยู่แต่เธอก็ส่งเสียงถามออกไป
 
          "คิวปิดน่ะ สนใจไปทำด้วยกันมั้ย" เพราะอุตส่าห์เข้ามาถามแต่คนถูกถามมีท่าทีเหมือนไม่ค่อยสนใจซะเท่าไหร่ เลยต้องเดินมาจับถังใส่อาหารแล้วแย่งออกจากมือเพื่อดึงความสนใจ "ไปเป็นเพื่อนกัน"
 
          "ภารกิจที่โลกมนุษย์หรือเปล่าคะ" แคลเปอร์เนียเงยหน้าขึ้นมอง สีหน้าบ่งบอกได้ชัดว่าไม่ค่อยจะสนใจซักเท่าไหร่ "ถ้าใช่ ขอปฏิเสธได้มั้ย....คะ" ปลายเสียงแผ่วลงหน่อยเพราะกลัวว่าจะทำให้คนชวนเสียความรู้สึก
 
          "คำตอบแรก ใช่ คำตอบที่สอง ไม่ได้" หญิงสาวร่างสูงกว่ายิ้มแฉ่ง "ไปเป็นเพื่อนฉันเถอะนะ ฉันขอร้องล่ะ" ด้วยความที่อยากให้อีกคนใจอ่อนคนชวนเลยพยายามทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์ 
 
          "แต่ฉันมีงานบนนี้ที่ต้องทำนะคะ ไหนจะให้อ่านหารสัตว์ ไหนจะทำความสะอาด ไหนจะ...." 
 
          "หยุด ถ้าเธอไม่ไปฉันจะโกรธธ นานๆทีจะมีภารกิจที่น่าสนใจมาซะทีนะ ไม่อยากรู้เหรอว่าเกี่ยวกับอะไร?" 
 
          "ไหนลองว่ามาสิคะ" หญิงสาวยืนกอดอกมองเพื่อนร่วมงานเหมือนจะสนใจขึ้นมานิดหน่อย
 
          "ก็เห็นว่าคิวปิดอยากได้ลูกสัตว์ขนฟูตัวน้อยๆที่บังเอิญแม่ไปไข่ทิ้งไว้ที่โลกมนุษย์น่ะสิ เป็นสัตว์น้อยที่น่าสงสารเชียวนะ! เธอจะไม่ทำภารกิจนี้เชียวเหรอ" ในสิ่งที่เล่าไป มีความจริงอยู่เพียงแค่นิดเดียว คนพูดรู้ดีว่าตัวเองกำลังโกหกแต่เพื่อที่จะให้เพื่อนเธอลงไปเปิดหูเปิดตาที่โลกมนุษย์บ้างหลังจากที่ไม่ยอมไปมาซักพักใหญ่ๆ
 
          "..........ไม่ค่ะ" แม้จะมีท่าทีลังเลอยู่บ้างแต่แคลเปอร์เนียก็พยายามทำใจแข็งตอบปฏิเสธไป จนสุดท้ายคนชวนก็ต้องงัดไม้ตายมาใช้
 
          "ถ้าเธอไม่ยอมทำภารกิจนี้ เีราเลิกเป็นเพื่อนกัน!! ถ้าอยากจะเป็นเพื่อนกันต่อเธอต้องไปทำ นี่คือการบังคับ!!"
 
          นั่นคือเหตุผลที่ทำให้แคลเปอร์เนียต้องลงมาเดินอยู่ในโลกมนุษย์ตอนนี้ แึค่เพียงคนเดียว เพราะถึงตอนแรกคนชวนจะบอกว่า 'ชวนมาเป็นเพื่อน' แต่เมื่อถึงเวลา จู่ๆก็เบี้ยวนัีดไปซะอย่างนั้น เธอเลยต้องมาทำภารกิจแค่คนเดียว
 
          หญิงสาวมองกระดาษที่พับอยู่ในมือ สิ่งที่เพื่อนสาวบอกว่าเมื่อใกล้ถึงสถานีรถไฟเวนิซ เป้าหมายของการเดินทางค่อยเปิดอ่าน เมื่อเห็นว่าสถานีรถไฟอยู่เพียงไม่ไกลเดินไปอีกแค่ไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึงเธอจึงเปิดอ่านข้อความในนั้น
 
 
' ถึง แคลเปอร์เนียเพื่อนรัก 
 
  ถ้าเธอได้อ่านข้อความนี้แล้วแสดงว่าคงใกล้ถึงสถานที่เป้าหมายเต็มทีแล้วสินะ ^^
ฉันมีความลับบางอย่างที่จะบอก ............... อยากรู้แล้วล่ะสิว่าเรื่องอะไร.............'
 
          แล้วข้อความก็เว้นไปจนเกือบถึงปลายกระดาษราวกับจงใจทำให้คนที่อ่านเกิดความอยากรู้จนทนแทบทนไม่ได้

'ฉันอยากจะบอกความจริงว่า เรื่องเป้าหมายของภารกิจที่ฉันบอกเธอไปเมื่อวานนี้เป็นเรื่องโกหก
...แต่แค่นิดเดียวนะ
ความจริงสิ่งที่คิวปิดให้ไปหาคือไข่บาซิลิสก์ล่ะ! เธอไม่ต้องตกใจไปนะ!!!
คงจะมีแค่ไข่ล่ะ แม่มันคงไม่อยู่แถวนั้นหรอก ไม่ต้องห่วงไป เห็นว่าได้ข่าวมาว่ามีไข่บาซิลิสก์อยู่ในสถานีรถไฟ
 
หามันให้เจอล่ะ..........โชคดีนะจ๊ะ :D'
 
          หลังจากที่อ่านข้อความทั้งหมดจบ แคลเปอร์เนียก็แทบลมจับ อยากจะหันหลังกลับแล้วบินกลับเอลิเชี่ยนจริงๆ แต่ในเมื่อเดินมาถึงหน้าสถานีแล้ว ก็คงจะถอยไม่ได้แล้วสินะ หญิงสาวได้แต่หัวเราะขำในโชคชะตาของตัวเองในใจ แม้จะอยู่ในร่างจำแลงแต่ก็โชคดีที่ร่างจำแลงของเธอเลยช่วงวัยที่ถ้าเวลานี้ยังไม่เข้าโรงเรียนจะโดนคนส่วนใหญ่จับตามองมากเป็นพิเศษไปแล้ว
 
          เมื่อเดินเข้ามาภายในสถานีเธอก็เดินสำรวจทุกที่ ไม่ว่าจะตามใต้ช่องขายตั๋ว เก้าอี้สำหรับนั่งรอ หรือแม้แต่ข้างในถังขยะ แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของไข่บาซิลิสก์ที่ว่านั่นซักที จนเมื่อเดินมาถึงขอบชานชาลา ถึงแม้ว่าเวลานี้จะเริ่มเข้าช่วงสายแล้วแต่ก็ยังมีผู้คนแห่แหนกันมารอใช้บริการการข่นส่งมวลชนด้วยรถไฟอย่างหนาแน่น แต่การที่มีคนเยอะไม่ใช่ปัีญหาสำหรับเธอ เพราะสายตาได้เหลือบไปเห็นวัตถุบางอย่างที่ไม่้ต้องมีป้ายบอกชนิดแปะก็พอจะมองออกว่านั่นเป็นไข่ แล้วด้วยขนาด คงไม่ได้มีใครทำไข่ไก่หล่นไว้ในรางรถไฟเป็นแน่
 
          ขณะที่ยืนคิดอยู่ว่าจะใช้วิธีไหนเพื่อลงไปเก็บเป้าหมายของภารกิจโดยที่มันไม่ได้รถไฟขบวนเที่ยวถัดไปผ่านมาทับแตกไปซะก่อน ยังไม่ทันจะคิดออกเธอก็รู้สึกได้ถึงแรงดันจากทางด้านหลัง ถึงจะไม่แรงมากนักแต่ก็ส่งผลให้ร่างที่ยืนอยู่หมิ่นเหม่สะดุดขอบชานชาลาร่วงลงไปยังรางรถไฟได้โดยง่าย
 
          'พลั่กๆ' เสียงจากแรงกระแทกระหว่างหน้าผากของเธอกับพื้นที่ใกล้รางรถไฟทำให้ผู้คนบนชานชาลาหันมามองกันเป็นตาเดียว 
 
          "มีคนตกลงไปในชานชาลา!!!" เสียงร้องตะโกนเซ็งแซ่ปนเสียงกรีดร้องตกใจของผู้ที่เห็นเหตุการณ์ดังเซ็งแซ่ แต่นั่นไม่ได้ผ่านเข้ามายังประสาทการรับรู้ของเธอในระหว่างที่ยันตัวลุกขึ้นมาด้วยความมึน แต่สิ่งที่ทำให้เธอได้สติคือเสียงหวูดรถไฟและเสียงเครื่องจักรที่ใกล้เข้ามา
 
          ใช่แล้ว ขบวนถัดไปกำลังจะเข้าสู่สถานี
 
          ไม่ต้องเสียเวลาคิดนาน แคลเปอร์เนียรีบลุกแเข้าไปเก็บไข่บาซิลิสก์ที่อยู่ในรางรถไฟก่อนจะรีบวิ่งไปที่ขอบชานชาลาและปีนขึ้นมาได้ด้วยความช่วยเหลือของผู้คนบริเวณนั้น เธอรอดจากการถูกรถไฟทับได้อย่างหวุดหวิด ยังไม่ทันจะได้มีเวลาให้ตื่นตระหนกก็มีเสียงเป่านกหวีดจากเจ้าหน้าที่สถานีที่กำลังมุ่งหน้ามาทางที่เธออยู่ ถ้ายังอยู่ตรงนี้คงได้เสียเวลาตอบคำถามอีกยกใหญ่แน่เธอจึงรีบคว้าไข่บาซิลิสก์เจ้าตัวต้นเหตุที่ทำให้เรื่องทุกอย่างต้องวุ่นวายขนาดนี้ใส่กระเป๋าผ้าที่พกมาก่อนจะรีบแหวกฝูงชนออกมาจากสถานีอย่างรวดเร็ว
 
          เมื่อถึงที่ปลอดคนและเจ้าหน้าที่สถานีไม่ได้ตามมาแล้วเธอจึงเปิดกระเป๋าเพื่อตรวจสอบว่าไข่มีสภาพเรียบร้อยสมบูรณ์ดีหรือเปล่า เมื่อเห็นว่ายังอยู่ในสภาพดีก็ค่อยโล่งใจไปได้หน่อย อย่างน้อยก็คุ้มที่ต้องเจ็บตัวเล็กๆน้อย หญิงสาวยิ้มดีใจที่ทำภารกิจสำเร็จ แต่ดีใจได้เพียงไม่นานเธอก็รับรู้ได้ถึงความเหนียวเหนอะบนใบหน้าจึงยกมือไปแตะเพื่อดูว่าสิ่งนั้นคืออะไร เมื่อลดมือลงมาก็ต้องตกใจ....
 
.
.
.
.
เพราะมันคือเลือด
 
 
 
Mission : Complete
 
ผงตามประสงค์ : ยังไม่ถูกใช้ 
etc. : ได้รับบาดแผลที่หน้าผากบริเวณเหนือคิ้วไปเล็กน้อย เย็บไปห้าเข็ม อย่างน้อยก็ใช้ผมปิดจนกว่าแผลจะหายดี
 
..........................................................................................................................................................
ผปค.โซน
  นั่งพิมพ์อย่างมึนๆไปอีกวัน ช่วงนี้ตัวหนังสือในบล็อคเยอะหน่อยเพราะไม่สามารถลงเป็นรูปภาพได้/ซับ
 
ถึงจะเพราะโดนชนแต่ที่ตกลงไปในรางรถไฟคือสะดุดขาตัวเองล่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออะไรดี ฟฟฟฟ
 

Comment

Comment:

Tweet