[PSE-Mission] Flipper Battle [Serene]

posted on 04 Jun 2013 21:20 by ngiiz13  in commu
 
 
 
 
 
 
Serene Renaz
 
Sector : Raguel [MS]
 
 
 
 
Mission 1001 : Flipper Battle
 
by Cheif Cockatrice
 
 
Part I

1. ชวงใดคือที่เหมาะสมที่สุดในการเก็บไขคางคก
 
c.กอนเที่ยงคืนหลังฝนตก
 
2. พิษของกบลูกดอกสามารถหาไดจากที่ไหนโดยไมตองสัมผัสโดยตรง
 
c.ลูกดอกของเผาอินเดียแดง
 
3. ฟนปลายาว 6 นิ้ว
 
b.Fangtooth
 
4.สายพันธุปลาวาฬในนิทานของมนุษยเรื่อง Pinocchio
 
a. Sperm whale
 
5. กลิ่นเหม็นชนิดพิเศษสามารถสังเคราะหไดจากสัตวชนิดใด
 
b. Harpy
 
 
Part II
 
Full course dinner
 
 
Appertizer : ขนมปังหน้าเนื้อปลาวาฬทอดราดซอสมาโย
เมนูนี้เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการความแปลกใหม่ และเบื่ออะไรเดิม ๆ อย่างเช่นขนมปังหน้าหมู
ขนมปังและเนื้อปลาวาฬทอดกรอบราดซอสมาโยที่รสชาติเข้ากันอย่างลงตัว
เนื้อปลาวาฬทอดกรอบที่มีรสชาติกลมกล่้อมตัดกับซอสมาโยที่มีรสหวานอมเปรี้ยวจะทำให้คุณติดใจ :)
 
 
Salad : สลัดกุ้งแก้วอาบพิษกบลูกดอก
สลัดกุ้งแก้วธรรมดา ที่ไม่ธรรมดาขึ้นมาได้เพราะกเนื้อกุ้งผ่านการอาบพิษกบลูกดอก
แม้ชื่อจะฟังดูน่ากลัว แต่ชีวิตคนเราก็ต้องเสี่ยงบ้างเป็นธรรมดาใช่มั้ยล่ะ์ 
 

Soup : ซุปฟักทองผสมไข่คางคกบด
ซุปฟักทองที่มีเนื้อสัมผัสของไข่คางคกบดละเอียด ทำให้ซุปถ้วยนี้มีอะไรเท็กเจอร์มากกว่าซุปข้นธรรมดาทั่วไป
เสิร์ฟร้อนๆในถ้วยเซรามิกสีขาวตัดกับสีของซุปได้เป็นอย่างดี
 
 
Juice : น้ำมะนาวแต่งกลิ่นเหม็นสังเคราะห์
น้ำมะนาวสีสวยในแก้วทรงสูงที่มาพร้อมกับกลิ่นเหม็นสังเคราะ์ห์ 
ชื่ออาจฟังดูไม่น่าดื่ม แต่รสชาติติดใจไม่รู้ลืม
 
 
Main course : สเต็กปลาแซลมอนเสิร์ฟคู่ไข่คางคกอบชีส
เนื้อปลาแซลมอนที่ผ่านการปรุงรสชาิติอย่างพิถีพิถัน เสิร์ฟตรงจากเตาพร้อมไข่คางคกอบชีส
 
 
Dessert : มูสช็อคโกแลตหวานพิเศษแต่งหน้าด้วยฟันปลายาว 6 นิ้ว
มูสช็อคโกแลตเนื้อนุ่ม เมื่อได้รับประทานจะรู้สึกราวกับว่าเนื้อมูสละลายในปาก
เพื่อเอาใจคนชอบความหวาน สูตรนี้จึงเพิ่มความหวานเป็นพิเศษ แต่งหน้าด้วยฟันปลายาว 6 นิ้ว
เป็นความแตกต่างระหว่างความนุ่มนวลและความดุร้ายได้อย่างลงตัว (..........)
 
 
Beverage : บรั่นดี
บรั่นดีทั่วไปที่สกัดส่วนผสมส่วนหนึ่งจากน้ำมันปลาวาฬ  
ความร้อนแรงจากบรั่นดีผสมกับน้ำมันปลาวาฬสามารถทำให้เหล่านักดื่มคออ่อนไฟลุกในลำคอได้เลยทีเดียว
 
 
............................................................................................................
 
ช่วงนี้ต้องมาแต่ตัวหนังสือไปก่อน มปก.ตาย ไม่เอื้ออำนวยต่อการวาดรูป QAQ

[PSE-Mission]1048. Underground [Calpurnia]

posted on 03 Jun 2013 22:32 by ngiiz13  in commu
 
 
 
 
 
 
 
 
Calpurnia Afarcross
 
Sector : Sariel [PCAD]
 
 
 
 
 
MISSION : 1048 Underground
 
by Cupid
 
 
  ในเช้าวันที่อากาศแสนเย็นสบาย ผู้คนส่วนใหญ่เริ่มออกจากบ้านเพื่อเริ่มต้นวันใหม่ของตัวเอง บ้างก็กำลังจะไปทำงาน เด็กหลายๆคนกำลังเดินทางไปโรงเรียน ทุกคนดูเร่งรีบแข่งกับเวลา ต่างจากหญิงสาวผู้หนึ่งที่เดินมองวิวสองข้างทางไปแบบไม่รีบร้อนนัก บางครั้งก็หยุดเล่นกับเหล่าสุนัขและแมวที่เจอตามสองข้างทา่ง นัยตาสีอ่อนฉายแววมีความสุขเมื่อได้ลูบฝ่ามือลงบนขนนุ่มของสัตว์เหล่านั้น บางทีก็เผลอปล่อยเวลาให้ผ่านเลยนานไปจนฉุกคิดได้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อไปทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายมา
 
          แม้ตอนนี้อยากจะนั่งเล่นกับสัตว์เลี้ยงขนนุ่มเหล่านี้ต่อไปเรื่อยๆ แต่ภาพเหตุการณ์เมื่อวานก็ย้อนเข้ามาในความคิดทำให้รู้ตัวว่าปล่อยเวลาผ่านไปแบบนี้คงไม่ดีแน่ เหตุการณ์เมื่อวาน......
 
          "แคลเปอร์เนีย เห็นป้ายประกาศภารกิจในบอร์ดหรือยัง" เพื่อนร่วมงานในหน่วยคนหนึ่งเดินเข้ามาถามในระหว่างที่เธอกำลังเตรียมอาหารไปให้พวกกริฟฟินอยู่
 
          "ยังเลยค่ะ ภารกิจจากใครเหรอคะ" แม้ก้มหน้าก้มตากับการกะปริมาณอาหารอยู่แต่เธอก็ส่งเสียงถามออกไป
 
          "คิวปิดน่ะ สนใจไปทำด้วยกันมั้ย" เพราะอุตส่าห์เข้ามาถามแต่คนถูกถามมีท่าทีเหมือนไม่ค่อยสนใจซะเท่าไหร่ เลยต้องเดินมาจับถังใส่อาหารแล้วแย่งออกจากมือเพื่อดึงความสนใจ "ไปเป็นเพื่อนกัน"
 
          "ภารกิจที่โลกมนุษย์หรือเปล่าคะ" แคลเปอร์เนียเงยหน้าขึ้นมอง สีหน้าบ่งบอกได้ชัดว่าไม่ค่อยจะสนใจซักเท่าไหร่ "ถ้าใช่ ขอปฏิเสธได้มั้ย....คะ" ปลายเสียงแผ่วลงหน่อยเพราะกลัวว่าจะทำให้คนชวนเสียความรู้สึก
 
          "คำตอบแรก ใช่ คำตอบที่สอง ไม่ได้" หญิงสาวร่างสูงกว่ายิ้มแฉ่ง "ไปเป็นเพื่อนฉันเถอะนะ ฉันขอร้องล่ะ" ด้วยความที่อยากให้อีกคนใจอ่อนคนชวนเลยพยายามทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์ 
 
          "แต่ฉันมีงานบนนี้ที่ต้องทำนะคะ ไหนจะให้อ่านหารสัตว์ ไหนจะทำความสะอาด ไหนจะ...." 
 
          "หยุด ถ้าเธอไม่ไปฉันจะโกรธธ นานๆทีจะมีภารกิจที่น่าสนใจมาซะทีนะ ไม่อยากรู้เหรอว่าเกี่ยวกับอะไร?" 
 
          "ไหนลองว่ามาสิคะ" หญิงสาวยืนกอดอกมองเพื่อนร่วมงานเหมือนจะสนใจขึ้นมานิดหน่อย
 
          "ก็เห็นว่าคิวปิดอยากได้ลูกสัตว์ขนฟูตัวน้อยๆที่บังเอิญแม่ไปไข่ทิ้งไว้ที่โลกมนุษย์น่ะสิ เป็นสัตว์น้อยที่น่าสงสารเชียวนะ! เธอจะไม่ทำภารกิจนี้เชียวเหรอ" ในสิ่งที่เล่าไป มีความจริงอยู่เพียงแค่นิดเดียว คนพูดรู้ดีว่าตัวเองกำลังโกหกแต่เพื่อที่จะให้เพื่อนเธอลงไปเปิดหูเปิดตาที่โลกมนุษย์บ้างหลังจากที่ไม่ยอมไปมาซักพักใหญ่ๆ
 
          "..........ไม่ค่ะ" แม้จะมีท่าทีลังเลอยู่บ้างแต่แคลเปอร์เนียก็พยายามทำใจแข็งตอบปฏิเสธไป จนสุดท้ายคนชวนก็ต้องงัดไม้ตายมาใช้
 
          "ถ้าเธอไม่ยอมทำภารกิจนี้ เีราเลิกเป็นเพื่อนกัน!! ถ้าอยากจะเป็นเพื่อนกันต่อเธอต้องไปทำ นี่คือการบังคับ!!"
 
          นั่นคือเหตุผลที่ทำให้แคลเปอร์เนียต้องลงมาเดินอยู่ในโลกมนุษย์ตอนนี้ แึค่เพียงคนเดียว เพราะถึงตอนแรกคนชวนจะบอกว่า 'ชวนมาเป็นเพื่อน' แต่เมื่อถึงเวลา จู่ๆก็เบี้ยวนัีดไปซะอย่างนั้น เธอเลยต้องมาทำภารกิจแค่คนเดียว
 
          หญิงสาวมองกระดาษที่พับอยู่ในมือ สิ่งที่เพื่อนสาวบอกว่าเมื่อใกล้ถึงสถานีรถไฟเวนิซ เป้าหมายของการเดินทางค่อยเปิดอ่าน เมื่อเห็นว่าสถานีรถไฟอยู่เพียงไม่ไกลเดินไปอีกแค่ไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึงเธอจึงเปิดอ่านข้อความในนั้น
 
 
' ถึง แคลเปอร์เนียเพื่อนรัก 
 
  ถ้าเธอได้อ่านข้อความนี้แล้วแสดงว่าคงใกล้ถึงสถานที่เป้าหมายเต็มทีแล้วสินะ ^^
ฉันมีความลับบางอย่างที่จะบอก ............... อยากรู้แล้วล่ะสิว่าเรื่องอะไร.............'
 
          แล้วข้อความก็เว้นไปจนเกือบถึงปลายกระดาษราวกับจงใจทำให้คนที่อ่านเกิดความอยากรู้จนทนแทบทนไม่ได้

'ฉันอยากจะบอกความจริงว่า เรื่องเป้าหมายของภารกิจที่ฉันบอกเธอไปเมื่อวานนี้เป็นเรื่องโกหก
...แต่แค่นิดเดียวนะ
ความจริงสิ่งที่คิวปิดให้ไปหาคือไข่บาซิลิสก์ล่ะ! เธอไม่ต้องตกใจไปนะ!!!
คงจะมีแค่ไข่ล่ะ แม่มันคงไม่อยู่แถวนั้นหรอก ไม่ต้องห่วงไป เห็นว่าได้ข่าวมาว่ามีไข่บาซิลิสก์อยู่ในสถานีรถไฟ
 
หามันให้เจอล่ะ..........โชคดีนะจ๊ะ :D'
 
          หลังจากที่อ่านข้อความทั้งหมดจบ แคลเปอร์เนียก็แทบลมจับ อยากจะหันหลังกลับแล้วบินกลับเอลิเชี่ยนจริงๆ แต่ในเมื่อเดินมาถึงหน้าสถานีแล้ว ก็คงจะถอยไม่ได้แล้วสินะ หญิงสาวได้แต่หัวเราะขำในโชคชะตาของตัวเองในใจ แม้จะอยู่ในร่างจำแลงแต่ก็โชคดีที่ร่างจำแลงของเธอเลยช่วงวัยที่ถ้าเวลานี้ยังไม่เข้าโรงเรียนจะโดนคนส่วนใหญ่จับตามองมากเป็นพิเศษไปแล้ว
 
          เมื่อเดินเข้ามาภายในสถานีเธอก็เดินสำรวจทุกที่ ไม่ว่าจะตามใต้ช่องขายตั๋ว เก้าอี้สำหรับนั่งรอ หรือแม้แต่ข้างในถังขยะ แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของไข่บาซิลิสก์ที่ว่านั่นซักที จนเมื่อเดินมาถึงขอบชานชาลา ถึงแม้ว่าเวลานี้จะเริ่มเข้าช่วงสายแล้วแต่ก็ยังมีผู้คนแห่แหนกันมารอใช้บริการการข่นส่งมวลชนด้วยรถไฟอย่างหนาแน่น แต่การที่มีคนเยอะไม่ใช่ปัีญหาสำหรับเธอ เพราะสายตาได้เหลือบไปเห็นวัตถุบางอย่างที่ไม่้ต้องมีป้ายบอกชนิดแปะก็พอจะมองออกว่านั่นเป็นไข่ แล้วด้วยขนาด คงไม่ได้มีใครทำไข่ไก่หล่นไว้ในรางรถไฟเป็นแน่
 
          ขณะที่ยืนคิดอยู่ว่าจะใช้วิธีไหนเพื่อลงไปเก็บเป้าหมายของภารกิจโดยที่มันไม่ได้รถไฟขบวนเที่ยวถัดไปผ่านมาทับแตกไปซะก่อน ยังไม่ทันจะคิดออกเธอก็รู้สึกได้ถึงแรงดันจากทางด้านหลัง ถึงจะไม่แรงมากนักแต่ก็ส่งผลให้ร่างที่ยืนอยู่หมิ่นเหม่สะดุดขอบชานชาลาร่วงลงไปยังรางรถไฟได้โดยง่าย
 
          'พลั่กๆ' เสียงจากแรงกระแทกระหว่างหน้าผากของเธอกับพื้นที่ใกล้รางรถไฟทำให้ผู้คนบนชานชาลาหันมามองกันเป็นตาเดียว 
 
          "มีคนตกลงไปในชานชาลา!!!" เสียงร้องตะโกนเซ็งแซ่ปนเสียงกรีดร้องตกใจของผู้ที่เห็นเหตุการณ์ดังเซ็งแซ่ แต่นั่นไม่ได้ผ่านเข้ามายังประสาทการรับรู้ของเธอในระหว่างที่ยันตัวลุกขึ้นมาด้วยความมึน แต่สิ่งที่ทำให้เธอได้สติคือเสียงหวูดรถไฟและเสียงเครื่องจักรที่ใกล้เข้ามา
 
          ใช่แล้ว ขบวนถัดไปกำลังจะเข้าสู่สถานี
 
          ไม่ต้องเสียเวลาคิดนาน แคลเปอร์เนียรีบลุกแเข้าไปเก็บไข่บาซิลิสก์ที่อยู่ในรางรถไฟก่อนจะรีบวิ่งไปที่ขอบชานชาลาและปีนขึ้นมาได้ด้วยความช่วยเหลือของผู้คนบริเวณนั้น เธอรอดจากการถูกรถไฟทับได้อย่างหวุดหวิด ยังไม่ทันจะได้มีเวลาให้ตื่นตระหนกก็มีเสียงเป่านกหวีดจากเจ้าหน้าที่สถานีที่กำลังมุ่งหน้ามาทางที่เธออยู่ ถ้ายังอยู่ตรงนี้คงได้เสียเวลาตอบคำถามอีกยกใหญ่แน่เธอจึงรีบคว้าไข่บาซิลิสก์เจ้าตัวต้นเหตุที่ทำให้เรื่องทุกอย่างต้องวุ่นวายขนาดนี้ใส่กระเป๋าผ้าที่พกมาก่อนจะรีบแหวกฝูงชนออกมาจากสถานีอย่างรวดเร็ว
 
          เมื่อถึงที่ปลอดคนและเจ้าหน้าที่สถานีไม่ได้ตามมาแล้วเธอจึงเปิดกระเป๋าเพื่อตรวจสอบว่าไข่มีสภาพเรียบร้อยสมบูรณ์ดีหรือเปล่า เมื่อเห็นว่ายังอยู่ในสภาพดีก็ค่อยโล่งใจไปได้หน่อย อย่างน้อยก็คุ้มที่ต้องเจ็บตัวเล็กๆน้อย หญิงสาวยิ้มดีใจที่ทำภารกิจสำเร็จ แต่ดีใจได้เพียงไม่นานเธอก็รับรู้ได้ถึงความเหนียวเหนอะบนใบหน้าจึงยกมือไปแตะเพื่อดูว่าสิ่งนั้นคืออะไร เมื่อลดมือลงมาก็ต้องตกใจ....
 
.
.
.
.
เพราะมันคือเลือด
 
 
 
Mission : Complete
 
ผงตามประสงค์ : ยังไม่ถูกใช้ 
etc. : ได้รับบาดแผลที่หน้าผากบริเวณเหนือคิ้วไปเล็กน้อย เย็บไปห้าเข็ม อย่างน้อยก็ใช้ผมปิดจนกว่าแผลจะหายดี
 
..........................................................................................................................................................
ผปค.โซน
  นั่งพิมพ์อย่างมึนๆไปอีกวัน ช่วงนี้ตัวหนังสือในบล็อคเยอะหน่อยเพราะไม่สามารถลงเป็นรูปภาพได้/ซับ
 
ถึงจะเพราะโดนชนแต่ที่ตกลงไปในรางรถไฟคือสะดุดขาตัวเองล่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออะไรดี ฟฟฟฟ
 

[PSE-Mission]1048. Underground [Serene]

posted on 02 Jun 2013 22:27 by ngiiz13  in commu
 
 
 

 
 
 
 
Serene Renaz
 
Sector : Raguel [MS]
 
 
 
 
 
 
MISSION : 1048 Underground
 
by Cupid
 
 

' ทำไมต้องมีภารกิจที่โลกมนุษย์ในช่วงนี้ด้วยนะ ' หญิงสาวร่างสูงโปร่งผมสีน้ำตาลยาวถึงกลางหลังบ่นกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะยืดแขนขึ้นคลายความเมื่อยล้าหลังจากที่ต้องจมอยู่กับกองเอกสารข้อมูลของดวงวิญญาณในส่วนที่ตนเองต้องรับผิดชอบมาหลายวัน ทั้งๆที่งานเก่าเพิ่งจะทำเสร็จไปยังไม่ได้ทันได้พักก็ได้รับมอบหมายภารกิจใหม่ เพราะคิวปิดได้ข้อมูลเรื่องไข่ของบาซิลิสก์ที่อยู่ในโลกมนุษย์ เทวทูตส่วนใหญ่จึงได้รับหน้าที่ให้ไปนำไข่นั้นกลับมา ถึงจะยังเพลียอยู่และอยากจะปัดความรับผิดชอบนี้ออกไปก่อน แต่ในเมื่อได้ชื่อว่าเป็นภารกิจเธอเลยต้องจำยอมรับหน้าที่นี้(ถึงแม้จะมีท่าทางอิดออดบ้างก็ตาม)
 
ญิงสาวลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานก่อนจะลูบหน้าลูบตาตัวเองเบา ๆ เรียกสติ "ถ้าไข่นั้นฟักในโลกมนุษย์คงจะสนุกพิลึก" เสียงหัวเราะเบา ๆ กลั้วคำพูดดังออกมา ใช่ มันคงเป็นเรื่องที่น่าสนุกแบบประหลาด สำหรับยุคสมัยที่มนุษย์ส่วนใหญ่หมดศรัทธาในเรื่องเวทมนต์ สัตว์วิเศษ หรือแม้แต่โลกหลังความตาย ถ้ามีใครได้เห็นสัตว์ที่คิดว่ามีอยู่แค่ในตำนานนิทานปรัมปราที่ไว้เพื่อเล่าใ้ห้เด็กฟังก่อนนอนคงจะทำหน้ากันไม่ถูก เพียงแค่ได้คิดภาพตามก็ทำให้ขำไม่น้อย 
สำหรับเธอ สมัยที่ยังเป็นมนุษย์นั้นก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองนั้นเชื่อเรื่องพวกนี้มากน้อยแค่ไหน แต่เมื่อได้มาเป็นเทวทูตทำงานรับใช้พระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้าเจ้าอยู่ที่เอลิเชี่ยนก็ทำให้ได้เห็นสิ่งที่คิดว่าตอนเป็นมนุษย์นั้นไม่เคยได้เห็นมาก่อนตั้งมากมายหลายอย่าง
 
หลังจากที่จัดการกับกองเอกสารทั้งหมดให้เข้าที่เข้าทางและสั่งงานให้กับเทวทูตระดับกลางในหน่วยของตนนำงานไปส่งให้กับท่านรากูเอลเสร็จเธอจึงบินไปยังทะเลสาปที่เชื่อมต่อกับโลกมนุษย์ในเขตอุทยาน ใช้เวลาเพียงไม่นานเธอก็มาอยู่ที่ประเทศอิตาลี -โลกมนุษย์- ในร่างจำแลง การอยู่ในร่างของเด็กสาววัย12ปี หน้าตาไม่มีพิษภัยทำให้บางครั้งสะดวกในการทำภารกิจบนโลกมนุษย์มาก นั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เธอติดใจร่างจำแลงนี้มากที่สุดหลังจากระยะเปวลา 700กว่าปีที่ผ่านมาได้เปลี่ยนไปหลายต่อหลายร่างแล้ว
 
เด็กสาวถักผมเปียสองข้างยาวในชุดลำลองแบบสบาย ๆ เดินรวมไปกับฝูงชนราวกับเป็นคนท้องถิ่นแถวนี้มุ่งหน้าตรงไปยังสถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุด สถานี Milano ร่างเล็กเดินไปหยุดเหนือป้ายบอกเส้นทางสายรถไฟก่อนจะไล่สายตาตามไปยังสถานีต่าง ๆ จนเจอเป้าหมายที่ต้องไป แตาพอจะไปซื้อตั๋วรถไฟก็ต้องถอดใจเพราะจำนวนคนที่ต่อคิวอยู่มากมายจนเห็นแล้วเหนื่อยกับการต้องไปต่อแถวเหลือเกิน เธอจึงใช้ทริคเล็กน้อยที่ทำให้มีตั๋วสำหรับการเดินทางมาอยู่ในมือโดยไม่ต้องไปเสียเวลาในการรอซื้อตั๋สเหมือนเช่นคนอื่นๆ
 
ถ้าถามว่าทำไมเธอไม่ได้เดินทางด้วยวิธิแบบที่เทวทูตคนอื่นชอบใช้กัน 'การหายตัว' ก็ในเมื่อนาน ๆ จะมีโอกาสออกมาทำงานนอกสถานที่ซักทีเธอเลยถือโอกาสมาใช้ชีวิตแบบมนุษย์ธรรมดาเพื่อดูว่าทุกวันนี้โลกก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว
 
เมื่อถึงเวลาที่รถไฟใกล้จะออกเด็กสาวจึงรีบวิ่งขึ้นไปหาที่นั่งที่ค่อนข้่างเป็นส่วนตัวคนไม่พลุกพล่าน เพียงรถไฟออกขบวนไปได้ไม่นานความเหนื่อยล้าก็ทำให้ร่างเล็กผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว ถึงรถไฟจะใช้เวลาเพียงไม่นานไปสถานีเวนิซ จุดมุ่งหมาย แต่เพราะความอ่อนเพลียที่ร่างกายสะสมมาหลายวันทำให้เธอหลับยาวไปจนถึงเกือบปลายสถานี สิ่งที่ปลุกเธอเสียงดังโป๊กทีี่เกิดจากหัวของตัวเองโขกกับกระจกหน้าต่างรถไฟ นั่นล่ะเธอถึงเพิ่งรู้ตัวเลยรีบวิ่งลงจากรถเมื่อจอดในสถานีที่กำลังจะถึง แต่เมื่อมองป้ายชื่อสถานีและเสียงประกาศที่ทำให้รู้ว่า.....เธอลงผิดป้ายซะแล้ว ทำให้ใบหน้าเล็กฉายแววสับสนไปนิด 
 
"ลงผิดสถานี บ้าจริง ซีรีนเธอเคยนั่งรถไฟของมนุษย์มาตั้งกี่ครั้งแล้ว ทำไมถึงได้ทำเรื่องผิดพลาดที่น่าขันแบบนี้นะ" มือเล็กลูบหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินไปซื้อตัวใหม่เผื่อไปสถานีเวนิซ ระหว่างเดินเธอก็ล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์ที่อยู่ในกระเป๋ากระโปรงไปด้วย แต่......
 
"มันหายไปไหนน!!" เสียงเล็กร้องดังขึ้น ปลายเสียงแหลมไปเล็กน้อยเพราะความตกใจ "ตอนขึ้นรถไฟก็ยังอยู่นี่นา" สองมือตบไปตามช่องกระเป๋าและช่องลับต่างๆในชุดของตัวเองเผื่อว่าจะเจอกระเป็าสตางค์ที่หายไป แต่ก็ไม่มี
 
"นอกจากลงผิดสถานี แล้วกระเป๋าสตางค์ยังหายอีก" เด็กหญิงนั่งลงกับพื้นมีสองมือปิดหน้าไว้ไหล่คู้ลงเล็กน้อยราวกับร้องไห้ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาเกิดความสนใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาถามนอกจากชายสูงอายุคนหนึ่งที่เดินเข้ามาแตะบ่าเธอและถามว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า
 
เด็กสาวเงยหน้าจากฝ่ามือขึ้นมามองดวยแววตาที่รื้นไปด้วยน้ำตา(ที่บีบออกมา)พร้อมกับใบหน้าแสนเศร้า(ที่เสแสร้ง)
 
  "หนูต้องกลับบ้านที่เวนิซภายในหนึ่งชั่วโมงนี้ แต่กระเป๋าเงินหนูหายค่ะ" น้ำตาจากดวงตากลมคู่โตค่อยๆไหลออกมาบนแก้มนวล "ถ้าหนูกลับบ้านไม่ทันคงโดนคุณพ่อกับคุณแม่ดุแน่ๆ" แอคติ้งที่ผ่านการฝึกฝนมานานหลายร้อยปีมักจะใช้ได้ผลเสมอ ชายคนนัั้นมีท่าทีสงสารเด็กหญิงเป็นอย่างมาก
 
"ไม่ต้องร้องนะสาวน้อย เดี๋ยวผมจะออกเงินค่าตั๋วรถไฟให้เอง" ฝ่ามือหนาลูบลงบนผมสีน้ำตาลนุ่มสวยเบามือแต่ร่างเล็กเอนตัวหลบออกมานิดหน่อยไม่ให้ดูเหมือนไม่เต็มใจกับการกระทำนั้นซักเท่าไหร่
 
"จริงๆเหรอคะ" เด็กสาวดีดตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะเกาะท่อนแขนของชายแปลกหน้าแล้วเขย่าเบาๆด้วยท่าทางดีใจ "ฟืดด คุณลุงใจดีจังค่ะ ถ้าหนูกลับถึงบ้านแล้วหนูจะรีบส่งเงินไปคืนคุณลุงนะคะ" เสียงสูดน้ำมูกเบาๆ (ตามการแสดงที่เคบเรียนมา) ดังเบาๆให้ดูน่าสงสาร เพียงไม่นานเธอก็ได้ตั๋วรถไฟมาฟรี ๆ โดยที่ชายคนนั้นไม่ได้จริงจังกับเรื่องที่เธอบอกว่าจะต้องคืนเงินให้ได้ซักเท่าไหร่ หลังจากที่บอกลากันเล็กน้อยเธอก็รีบวิ่งไปขึ้นรถไฟเพื่อจะไปทำภารกิจใ้ห้เสร็จหลังจากที่เสียเวลามามากพอแล้ว ใช้เวลาเพียงไม่นานก็ถึงสถานีที่ควรจะมาถึงซะตั้งนานแล้ว
 
สถานีเวนิซในช่วงเวลาแบบนี้ คนไม่ค่อยพลุกพล่านซะเท่าไหร่แต่การที่จะหาไข่(ที่รูปร่างหน้าตาไม่ค่อยปกติในโลกซักเท่าไหร่)ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก เธอเดินวนไปรอบสถานี สำรวจทั้งตรงชานชาลาขาเข้าและออกเพื่อหาไข่บาซิลิสก์ใบนั้น แต่มองหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอซะที จนกระทั่ง
 
"หวา........" อะไรบางอย่างพุ่งมาชนขาเธอในระหว่างที่กำลังจะก้าวเดินทำให้เสียการทรงตัวหงายหลังล้มก้นกระแทกพื้น "นี่ไม่ใช่สนามฟุตบอ..." ขณะที่ปากกำลังจะเอ็ดว่าเหล่าเด็กทะโมนที่วิ่งกรูกันเข้ามาสายตาเธอก็เห็นลูกกลมๆ จริงๆก็เป็นวงรีสิ ที่เข้ามาชนขาเธอ มันคือสิ่งที่เธอตามหา 'เด็กพวกนี้เอาไข่บาซิลิสก์มาเตะเล่นกัน!!!' หญิงสาวในร่างเด็กสาวแทบจะร้องกรี้ดออกมาแต่ตะครุบปากตัวเองไว้ทัน
 
"พี่สาว เจ็บมากมั้ยฮะ"

"ผมขอโทษนะฮะ"
"ผมขอลูกบอลคืนนะครับ"
 
เสียงเหล่าเด็กกลุ่มนั้นแย่งกันพูดจนฟังแทบไม่ทัน แต่ที่จับใจความได้คือจะเอาเจ้าไข่บาซิลิสก์คืน เรื่องอะไรที่จะปล่อยให้เป้าหมายในภารกิจหายไปกันล่ะ! เด็กสาวรีบลุกขึ้น...อุ้มไข่บาซิลิสก์ขึ้นจากพื้น...ก่อนจะ.......
 
วิ่งหนีสุดฝีเท้าเพราะกลัวว่าเด็กพวกนั้นจะตามมาเอาไข่บาซิลิสก์ที่เข้าใจว่าเป็นลูกบอล(ชั่วคราว)ไปเตะเล่นกันอีก
 
เมื่อเห็นว่าปลอดภัย(จากเด็กไม่มีเซ้นส์พวกนั้น) และสำรวจว่าไข่บาซิลิสก์ปลอดภัยดี ไม่ได้บอบช้ำจากการถูกเตะมากนั้น ถึงจะมีรอยเปื้อนนิดหน่อยแต่ก็โชคดีที่ไม่ได้มีรอยร้าวตรงไหน เด็กสาวถอนหายใจฟู่ก่อนจะหายตัวกลับมายังเอลิเชี่ยน เมื่อกลับมายังร่างเดิมถึงเห็นว่าเครื่องแบบตัวเองยับไม่น้อยหลังจากที่ต้องแสดงท่าทางลงไปนั่งร้องไห้ให้คนสงสาร ไหนจะล้มเพราะโดนไข่ขัดขา แล้วยังต้องอุ้มไข่บาซิลิสก์วิ่งหนีราวกับเป็นขโมยอีก 
 
"หลังจากเอาเจ้าไปส่งคืนแล้วคงต้องพักผ่อนกันยาวเลยนะ" หญิงสาวเอานิ้วชี้เคาะเปลือกไข่เบาๆแล้วหัวเราะก่อนจะนำสิ่งของตามภารกิจไปส่งคืน
 
 
Mission : Complete
 
ผงตามประสงค์ : ไม่ถูกใช้ (ใช้แอคติ้งตัวเองล้วนๆ)
 

...........................................................................................................................................................
 
 
 
ผปค.โซน
 
นี่ชุ้นพิมพ์อะไรไปบ้างน่ะ/เบลอ  กว่าจะเข้าเนื้อเรื่อง"สำคัญ"ได้ เวิ่นเว้อไปล้านแปด ถ้าใครอ่านจบมาถึงตรงนี้เราขอปรบมือให้เลยค่ะ/ซับน้ำตา

[PSE] Serene Renaz

posted on 31 May 2013 23:04 by ngiiz13  in commu
 
 

 
Sector : Raguel [MS]
 
Chapter : -
 
Achievement : 2 Missions

Mission 4---. : 0 Missions
 
 

 
Full Size (ขอบคุณความช่วยเหลือในการตัดเส้นจาก @white-lokki เช่นเคย)
 
 
Name : Serene Renaz [ ซีรีน เรนาซ ]
 
Class : High Class
 
Sector :  The Magistrate Sector [MS] 
 
Charisma : Aerokinesis
 
  ควบคุมระบบการหายใจ เช่น หายใจในที่สูง หรือ หายใจในน้ำได้
 
  - ข้อจำกัด : ใช้พลังได้นานสุด 4 ชั่วโมง
 
 
C.O.D. : ถูกฆาตกรรม
 
Character : ร่าเริงแจ่มใส เป็นมิตร ซื่อสัตย์ จริงจังกับการทำงาน แต่ถ้าเป็นนอกเวลางานจะเป็นพวกไม่ค่อยคิดอะไร มีความเป็นเด็กในตัวสูงแต่แยกแยะว่าอะไรเป็นอะไรได้ 
 
 
Tattoo Position : Back
 
 
 
 
อาวุธประจำตัว : ปืน Colt .38 Super
 
 
 
สิ่งที่ชอบ : ขนมหวาน, ทะเล, แมว
 
 
สิ่งที่ไม่ชอบ : การโกหก, ความอ่อนแอ, การตีสองหน้า, การถูกเอารัดเอาเปรียบความไม่ชอบธรรม
 
 
ร่างจำแลงบนโลกมนุษย์ : เด็กสาววัย12ปี ผมสีน้ำตาลยาวถักเปียสองข้าง
 
 
ประวัติคร่าวๆบนโลกมนุษย์ : เป็นเด็กที่ชอบไปโผล่อยู่ตามบ้านเด็กกำพร้้าคอยเล่นกับเด็กๆ เป็นหัวโจกในกลุ่มเด็ก ไม่มีใครรู้ประวัติและที่มา ถ้ามีคนคิดจะสืบข้อมูลก็จะรีบย้ายไปหาที่อยู่ใหม่โดยเร็ว เวลาว่างตอนเช้าถ้าแอบออกมาจากบ้านเด็กกำพร้าได้โดยไม่มีใครสงสัยก็จะไปทำงานพาร์ทไทม์เป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ในพื้นที่แถวนั้น
 
พรสวรรค์ : -
..........................................................................................................................
 
ติดต่อ : ems. = OK / Skype = ส่ง ems.มาขอได้ค่ะ / Twitter : รออัพเดตเพิ่ม
 
 
รูปภาพร่างจำแลงจะมาเพิ่มเติมทีหลังนะคะ เมาส์ปากกาพังไปแล้ว <(_ _)>